Female Genital Mutilation (FGM): niet alleen een vrouwenzaak

Per dag worden zo’n achtduizend meisjes besneden, of beter gezegd: zij ondergaan Female Genital Mutilation (FGM). Helaas is het percentage in het land waar ik woon hoog. Ik vond op internet een vrij recent rapport van Unicef, waarin staat dat ongeveer 69% van de meisjes in Soedan, vanaf veertien jaar FGM heeft ondergaan. Op andere pagina’s lees ik weer dat het gaat om ongeveer 87%. Hoe dan ook, iedere vrouw die slachtoffer is van FGM is er één teveel.

Volgens het rapport gaat het in de hoofdstad Khartoum om iets meer dan helft van de meisjes. Ik woon in de hoofdstad en er gaat geen dag voorbij dat ik hier niet aan denk. Natuurlijk niet de hele dag door, maar vooral wanneer ik over straat loop en andere vrouwen tegenkom. De gedachte dat zij misschien ook slachtoffer zijn van FGM, raakt mij iedere keer opnieuw. Meer dan andere zaken.  

Lees verder “Female Genital Mutilation (FGM): niet alleen een vrouwenzaak”

Soedan – het eerste half jaar

Na drieënhalf jaar wonen in Liberia, besloten we ons buitenlandavontuur voort te zetten in een ander land. Mijn man kreeg een baan aangeboden in Soedan en we wonen hier nu alweer ruim een half jaar. We zijn inmiddels wel gesetteld en ik ben duizend eerste indrukken verder, dus voor mij een goed moment de balans eens op te maken. Ik zou er pagina’s over vol kunnen schrijven en dan heb ik het nog niet eens over de geschiedenis, de politieke situatie of de culturele gebruiken in Soedan.

Lees verder “Soedan – het eerste half jaar”

Coup

Om half acht ’s ochtends gingen we de deur uit om naar school te gaan. Van een afstand kon ik al zien dat de weg, waar we een raksja wilden pakken, was afgezet met zware stenen. Eenmaal op de weg kon ik het einde van de straat niet meer zien door de dikke, zwarte rookpluimen die er hingen. Ik hoorde trommels slaan en overal liepen of zaten clubjes mensen bij elkaar.

Ik keek op mijn telefoon. Normaal gesproken stuurt de school een sms als er ergens een demonstratie of wegblokkade in de stad is, maar nu was er niks binnengekomen. Een man kwam naar me toe en legde uit dat er die nacht een militaire coup was gepleegd. Al het telefoon- en internetverkeer was platgelegd en overal in Khartoum waren demonstraties aan de gang.

Ik liep met de kinderen weer terug naar huis om daar de situatie verder rustig af te wachten. Ik probeerde mijn man te bellen die op dat moment voor zijn werk in Nederland zat, maar ik kwam er niet doorheen. Ik zette de kinderen aan hun schoolwerk, met de spullen die ze in hun schooltas hadden zitten.

Lees verder “Coup”

Bye Bye Liberia

De afgelopen jaren kregen we het meerdere malen te horen: wij gaan Liberia verlaten. Van vrienden, die ons vertelden dat ze doorgaan naar een ander land of terugkeren naar hun thuisland. Het is part of the expatdeal. Leuk is het niet altijd. Heb je net voorzichtigjes aan wat opgebouwd, wordt het weer anders.

Lees verder “Bye Bye Liberia”

Wat een jaar!

Het is 31 december. Ik scroll op de computer door mijn blogs van het afgelopen jaar. Stuk voor stuk blogs die mijn website niet hebben gehaald. Onafgemaakte stukjes en sommige die wel af zijn, maar die ik na dertig keer herschrijven en honderd keer overlezen helemaal niks meer aan vond. Te onsamenhangend, te uitgebreid of juist te compact, te zeurderig (Want hé, heeft op dit moment niet bijna iederéén op de wereld een turbulent jaar door COVID-19?). Ik vond zelfs een blog die ik wel op mijn website had geplaatst, maar voordat ik hem op social media had gedeeld er weer af had gehaald. Het was toch niet wat ik eigenlijk wilde vertellen.

Lees verder “Wat een jaar!”

Jaar één versus Jaar twee

We wonen nu ruim twee jaar in Liberia. Our first time living abroad. Hoe anders was dat eerste jaar in vergelijking met het tweede jaar. Natuurlijk gaat het niet om zo’n duidelijke scheidslijn, maar er zijn zeker verschillen tussen mijn begintijd in Liberia en hoe ik er nu voorsta. 

Lees verder “Jaar één versus Jaar twee”

Tien redenen tot dankbaarheid

Ik zit voor twee weken in quarantaine, in Liberia, in m’n uppie. Ik was voor tien dagen in Nederland en tijdens mijn verblijf daar steeg het aantal besmettingen in Nederland in rap tempo. Wanneer de teller in een land boven de 200 komt moet je bij aankomst in Liberia voor twee weken in preventieve quarantaine. Dat betekent dat ik mijn man en kinderen, die in Liberia waren achtergebleven, in totaal vijfentwintig dagen niet zie.
Op de dag van mijn aankomst terug in Liberia werd daar het eerste corona-geval bevestigd. Inmiddels zijn dat er drie en is het land voor drie weken in semi-lockdown gegaan. Ze pakken het meteen streng aan. Mijn man is loeidruk met zijn werk en heeft de zorg voor de kinderen, die voorlopig niet meer naar school kunnen. Ik zit hier en kan niet veel doen. Een situatie die verre van ideaal is natuurlijk. Toch besef ik dat er aan deze periode van in-mijn-eentje-in-quarantaine-zitten ook leuke kanten zitten. En dat er een heleboel redenen zijn tot dankbaarheid. Ik weet er zelfs wel tien! Lees verder “Tien redenen tot dankbaarheid”

Road trip

Liberia staat op nummer 8 in het lijstje Top 10 landen om te bezoeken in 2020, van de Lonely Planet. Direct onder Nederland, die op plaats nummer 7 staat. En terecht, Liberia is een prachtig land! Het is alleen niet gemakkelijk te bereizen vanwege de gebrekkige infrastructuur en het is niet ingericht op toeristen. Als je op zoek bent naar een wat meer kant-en-klare vakantie begrijp ik dat je Liberia er niet meteen uitpikt, maar een doorgewinterde reiziger zal het wellicht een leuke uitdaging vinden. De reizigers die ik hier in Liberia tegenkom zijn altijd erg enthousiast en verrast hoe mooi dit land eigenlijk is. Wij horen van steeds meer mooie, interessante plekken om te bezoeken en we zijn dan ook van plan dit de komende jaren te gaan doen. Lees verder “Road trip”

Pray the devil back to hell

Ongeveer een jaar geleden, ik woonde net een paar maanden in Liberia, las ik een artikel wat mij direct intrigeerde. Het ging over de documentaire “Pray the devil back to hell”, van regisseur Gini Reticker. In deze documentaire wordt het verhaal verteld van een groep vrouwen die met bidden, vasten en vreedzame protesten, een sleutelrol hebben gespeeld in de beëindiging van de bloederige Liberiaanse burgeroorlog. Lees verder “Pray the devil back to hell”

In quarantaine

Afgelopen vrijdag zaten wij in quarantaine. Op onze eigen compound, met extra eten en water en genoeg scratchcards om telefonisch bereikbaar te zijn. Er was een grootscheepse demonstratie in de hoofdstad Monrovia, gericht tegen de overheid en wij moesten van de organisatie binnenblijven. Iedereen in Monrovia had het erover. Mensen waren bang en nerveus. Sommigen gingen zelfs het land uit voor een aantal dagen. Lees verder “In quarantaine”